FAQ

System odwadniania dachów

Czy działanie systemu opiera się na pompach?

Nie. Podciśnienie w systemie wytwarzane jest przez słup zgromadzonej w nim wody i do jego działania nie jest konieczne stosowanie żadnych urządzeń elektrycznych. 

Czy montaż systemu VACURAIN jest skomplikowany?

Nie, system jest najprostszym w montażu systemem odwodnienia podciśnieniowego dostępnym na rynku. Nie trzeba stosować żadnego specjalistycznego sprzętu. Wymaga minimalnych nakładów czasu. Firma DYKA zapewnia przy tym darmowe szkolenia instalatorów oraz wsparcie techniczne na każdym etapie realizacji inwestycji. Dodatkowo obliczenia instalacji oraz jej wycena, wykonywana przez specjalistę DYKA w oparciu o dostarczone materiały, jest bezpłatna.

Czy możliwe jest zastosowanie systemu VACURAIN jako zamiennika innego systemu podciśnieniowego?

Tak, system VACURAIN może z powodzeniem zostać zastosowany w obiektach dla których został zaprojektowany inny system podciśnieniowy. Zamiany takie są wykonywane często z uwagi na wysoką jakość systemu VACURAIN oraz jego przystępną cenę.

Czy system VACURAIN może być stosowany jako system awaryjny?

Tak, istnieje możliwość zastosowania systemu VACURAIN jako systemu awaryjnego. Instalacja taka powinna jednak zostać odpowiednio zaprojektowana.

Czy wpusty dachowe VACURAIN spełniają normę EN-1253 -1 dotyczącą wpustów ściekowych w budynkach? Co z aprobatą techniczną i ISO.

Tak, wpusty systemu VACURAIN są zgodne ze wspomnianą normą, posiada Aprobatę Techniczną Instytutu  Techniki Budowlanej nr AT-15-7775/2008 a projektowanie i sprzedaż systemu VACURAIN posiada certyfikat zgodności z normą ISO 9001.

Czy wpusty dachowe są dostępne w wersji podgrzewanej?

Tak, istnieje możliwość zastosowania samoregulującego przewodu grzewczego znajdującego się w ofercie DYKA.

Jak działa system podciśnieniowego odwadniania dachu?

Zasada działania systemu opiera się na wytworzeniu przez wodę zgromadzoną w instalacji podciśnienia, które powoduje zasysanie wody z powierzchni dachu. Podczas nieobfitych dreszczów instalacja podciśnieniowa działa jak system klasyczny.

Jakie dane są niezbędne do wykonania projektu instalacji?

Materiały które są wymagane różnią się w zależności od stopnia złożoności instalacji. Zazwyczaj jest to jednak rzut odwadnianego dachu, przekrój pokazujący konstrukcję dachu oraz schemat kanalizacji zewnętrznej (znajomość miejsc przyłączenia).

Jakie są zalety systemu podciśnieniowego w stosunku do klasycznego odwadniania dachów?

System podciśnieniowy jest prawie w całości umieszczony pod samym dachem, a instalacje podziemne ograniczają się w zasadzie tylko do przykanalika. Ograniczenie robót ziemnych, w tym wykorzystania ciężkiego sprzętu, znacznie obniża koszt wykonania instalacji. Dalsze obniżenie kosztów wynika też ze zmniejszenia stosowanych średnic rurociągów oraz ilości i wielkości wpustów.
Znaczne prędkości przepływu zapewniają samooczyszczenie  układu i działania konserwatorskie sprowadzają się jedynie do kontroli dachu i czyszczenia wpustów. Obniżają się więc również koszty eksploatacyjne układu.

Jakie są zalety zastosowanego materiału?

Dzięki zastosowaniu PVC-U możliwe jest zastosowanie połączeń klejonych, co znacznie skraca czas i koszt wykonania instalacji w odniesieniu do systemów wykonanych z PEHD, zachowując przy tym doskonałą jego jakość i trwałość.
Zastosowanie PVC-U, z uwagi na dużą sztywność rur,  umożliwia ponadto zastosowanie łatwego i szybkiego w montażu systemu mocowania, nie wymagającego sztywnych szyn. Dodatkowo skraca to czas wykonywania instalacji oraz zmniejsza obciążenie dachu.
Wieloletnie doświadczenie instalatorów wykonujących odwonienie wskazuje że zastosowanie systemu VACURAIN zmniejsza nakład robót instalacyjnych o niemal 50%.

Z jakiego materiału wykonany jest system VACURAIN?

System wykonany jest z wysokiej jakości mieszanek modyfikowanego  PVC-U (o zwiększonej odporności na uderzenia) barwy ciemnozielonej (RAL 6007).

Systemy wodno-kanalizacyjne

Czy rura tworzywowa w ogóle nadaje się do wykonywania kanalizacji? Czy pod wpływem trwałych obciążeń, jakim jest poddawana ze strony nasypu i ruchu, nie dochodzi do jej odkształcenia?

Argument o owalizacji rur tworzywowych w kontekście obciążeń mechanicznych jest niewątpliwie nadużywany. W oparciu o niego próbuje się dyskredytować rury z tworzyw i ich wykorzystanie w systemach kanalizacyjnych. Rura ułożona w gruncie podlega siłom, których składowe poziome powodują odpór gruntu z boku rury i ograniczają odkształcenia. W wyniku działania złożeń sił wytwarza się stan równowagi, w którym rura trwać może latami. W stanie równowagi następuje tzw relaksacja polegająca na zanikaniu naprężeń w rurze, co przyczynia się do trwałości rur w gruncie. Realnym zagrożeniem dla rur tworzywowych są siły kilkakrotnie przewyższające siły dopuszczalne – współczynnik bezpieczeństwa jest większy od 4.
Warto zapamiętać, że elastyczność rur tworzywowych jest ich zaletą, która przekłada się na ich trwałość. Współczesne badania potwierdzają min. 100-letnią trwałość rur tworzywowych w systemach kanalizacji grawitacyjnej.

Czy rury z tworzyw termoplastycznych mogą być układane z takim samym przykryciem jak rury kamionkowe lub betonowe?

Tak, mogą być układane z takim samym minimalnym przykryciem jak rury z materiałów tradycyjnych. To jakość prac instalacyjnych i dobra praktyka montażowa w największym stopniu wpływają na wielkość ugięcia rury, zaś wysokość przykrycia rury nie wpływa znacząco na ten parametr podobnie jak obciążenia ruchem kołowym. Na podstawie badań specjalistycznych TEPPFA dowiedziono, że metody obliczeniowe wychodzą od wielkości obciążeń i generalnie dają przeszacowane wielkości ugięć rur.

Czy zużycie ścierne stanowi problem w przypadku rur kanalizacyjnych z tworzyw termoplastycznych?

W przypadku rur kanalizacyjnych z tworzyw sztucznych zużycie ścierne jest tak niewielkie, że zupełnie nie ma wpływu na ich właściwości użytkowe. Dokonywano pomiarów zużycia ściernego podczas 100 letniej eksploatacji rur tworzywowych , które wykazały, że zużycie to nie przekracza 0,5mm. Rury termoplastyczne posiadają bowiem wspaniałą odporność na zużycie ścierne  przewyższając rury z materiałów sztywnych (kamionka, beton, żelbet, stal z powłoką galwaniczną).
W chwili obecnej maksymalne prędkości przepływu ścieków są określone w instrukcji tak jak dla rur tradycyjnych tzn. 5 m/s dla ścieków sanitarnych i 7 m/s dla deszczówki i kanalizacji ogólnospławnej.

Dokonujący porównań cen jednostkowych robót, producenci wyrobów tradycyjnych (rur z kamionki, betonu) z produktami z PVC-u, przekonują inwestorów, że tworzywo to jest najmniej opłacalnym wyborem pod względem ekonomicznym dla ich inwestycji. Czy dawać temu wiarę?

Swoją tezę ilustrują zestawieniem cen pochodzącym z powszechnie dostępnego źródła – opracowania renomowanej firmy sugerując, że wykonanie systemu kanalizacji grawitacyjnej z rur tradycyjnych jest tańsze niż z rur tworzywowych. W porównaniu tym nie uwzględnia się jednak różnorodności rur z PVC-u (np. nie podaje się sztywności, rodzaju ścianek, rdzenia), nie przyjmuje się do kalkulacji cen rynkowych produktów tworzywowych, a jedynie ceny katalogowe, po których inwestor realnie nigdy nie kupuje produktów. Poza tym dokonuje się rozróżnień w sposobach zabezpieczenia ścian wykopów – dla rur tworzywowych przyjmując drogie pełne zabezpieczenie ścian wypraskami, a dla rur kamionkowych kalkulując tanie systemowe czy też zabezpieczenia ażurowe w przypadku rur betonowych. Konto systemów tworzywowych dodatkowo obciąża się w zestawieniu niepotrzebnymi dla układania rur z tworzyw czynnościami np. wywozem urobku na czasowy odkład na odległość 1 km i zasypywanie nim po jego ponownym dowiezieniu. Przy czym nie uwzględnia się często koniecznych dla systemów kamionkowych czy betonowych ław fundamentowych, nie wspomina się o kosztach ciężkiego sprzętu niezbędnego do układania rur tradycyjnych.

Jak głęboko mogą być układane rury kanalizacyjne z tworzyw termoplastycznych? Jaka jest minimalna zalecana wysokość przykrycia gruntem?

Przy zastosowaniu tradycyjnych technik instalacyjnych rury te mogą być układane na głębokości do 6 m. Zostało wykazane przez TEPPFA, że ugięcie elastycznych rur tworzywowych jest zależne tylko od osiadania ośrodka gruntowego otaczającego rurę i absolutnie nie zależy od wielkości pionowego parcia gruntu. Co do minimalnej zalecanej wysokości przykrycia gruntem – w różnych krajach obowiązują różne wymagania, jednak przykrycie minimum 0,8m dawało pomyślne rezultaty w przeprowadzonych szczegółowych badaniach nad wpływem obciążenia ruchem kołowym rur termoplastycznych.

Jak wypadają właściwości eksploatacyjne rur z tworzyw termoplastycznych w porównaniu z rurami kanalizacyjnymi z innych materiałów?

Ilość uszkodzeń przewodów kanalizacyjnych z tworzyw termoplastycznych stanowi 1/5 liczby uszkodzeń odnotowanych w przypadku rur kanalizacyjnych z materiałów tradycyjnych (sztywnych). Wyniki te pochodzą z szeroko zakrojonego projektu badawczego dotyczącego właściwości eksploatacyjnych istniejących systemów w Niemczech, Holandii i Szwecji, przy czy wszystkie (1 800 km) poddane inspekcji rurociągi były eksploatowane od co najmniej 12 lat. Badanie te wykazały także, iż oddziaływanie na środowisko średniej długości odcinka kanalizacji tworzywowej stanowi 15% tego, jaki wpływ na środowisko ma odcinek wykonany z materiałów tradycyjnych.

Pomimo szczelności na złączach mamy kłopoty z przeprowadzeniem próby szczelności na wodociągu z PE. Co może być tego przyczyną?

Przedstawiona w normie PN-B-10725:1997 procedura badania szczelności odcinków przewodu z zastosowaniem próby hydraulicznej nie jest odpowiednia dla rurociągów z tworzyw termoplastycznych ze względu na właściwości lepkosprężyste jakie wykazują te materiały. Wodociąg wykonany z rur polietylenowych (PE) poddany działaniu ciśnienia wewnętrznego (tak próbnego jak i roboczego) ulega pełzaniu (zwiększanie średnicy i długości). Zjawisko pełzania ze względu na długotrwałe właściwości użytkowe takich rurociągów jest pomijalne, ale podczas przeprowadzania próby szczelności rurociągu (zwłaszcza nowo wybudowanego) ma istotne znaczenie. Aby można było jednoznacznie stwierdzić szczelność rurociągów wykonanych z rur polietylenowych, proponujemy stosowanie procedury badania szczelności zawartej w projekcie normy europejskiej EN 805:1996 (dokładnie w załączniku A.27 do tej normy).

W jaki sposób można ocieplić płytko posadowioną rurę kanalizacyjną PVC-U?

Jeżeli rura jest posadowiona powyżej granicy przemarzania gruntu należy rozważyć czy będą występowały obciążenia dynamiczne naziomu - np. od ruchu kołowego. W przypadku braku takich obciążeń rurę można ocieplić np. łupkami ze styropianu. Jeżeli takie obciążenia wystąpią należy użyć materiału termoizolacyjnego, który można zagęścić do odpowiedniego stopnia wg zmodyfikowanej skali Proctora. Takim materiałem jest np. keramzyt czy żużel. Odpowiedni stopień zagęszczenia materiału wokół rury powoduje jej odporność na obciążenia zewnętrzne. Jeżeli materiał termoizolacyjny posiada ostre krawędzie nie można dopuścić do jego bezpośredniej styczności z rurą - można wykonać obsypkę z piasku lub owinąć rurę folią z tworzywa sztucznego o odpowiedniej grubości.

Zagospodarowanie wód deszczowych

Czy skrzynki retencyjno – rozsączające RAINBOX II można stosować w inżynierii komunikacyjnej?

Tak, dzięki spełnianiu najwyższych wymogów dotyczących wytrzymałości, co udokumentowane jest Aprobatą IBDiM (do pobrania w sekcji "Dokumentacja").

Czy system skrzynek retencyjno – rozsączających RAINBOX II jest systemem inspekcyjnym?

Tak, dzięki specjalnie zaprojektowanemu kanałowi umożliwiającemu kamerowanie, płukanie i inspekcję systemu. Należy dodać, że kanał inspekcyjny wykonany jest z materiału w kolorze turkusowym, aby poprawić efektywność wykorzystania kamery CCTV.

Dzięki jakim rozwiązaniom konstrukcyjnym skrzynka retencyjno – rozsączająca jest najmocniejszą skrzynką na rynku?

Rzeczywiście taką jest, a decydują o tym dwa zasadnicze elementy:

  • nowatorska stabilna konstrukcja kolumnowa,

  • dodatkowa wewnętrzna kratownica.

Jakie dane są niezbędne do doboru zbiornika?

Aby dobrać odpowiedni do potrzeb zbiornik, potrzebne są cztery podstawowe informacje:
• powierzchnia zlewni,
• rodzaj gruntu
• poziom wód gruntowych
• powierzchnia do zagospodarowania

Jakie jest przeznaczenie systemów retencyjno – rozsączających RAINBOX II i TUNEL300/600?

Systemy te przeznaczone są do zagospodarowania, czasowego magazynowania , retencjonowania oraz rozprowadzania i rozsączania wody deszczowej, zebranej z powierzchni terenu (m.in. dróg, chodników, parkingów, ulic, placów, wiaduktów, terenów zielonych) i z dachów budynków.

Jakie są minimalne grubości przykrycia gruntem dla systemu RAINBOX II?

W zależności od przeznaczenia terenu:

a) 0,25 m w terenach zielonych i przy obciążeniu samochodami osobowymi,
b) 0,50 m przy obciążeniu samochodami ciężarowymi  klasa SLW 60.

Jakie są minimalne grubości przykrycia gruntem dla systemu TUNEL 300/600?

W zależności od przeznaczenia terenu są to:

a) 0,25 m w terenach zielonych i przy obciążeniu samochodami osobowymi,
b) 0,50 m przy obciążeniu samochodami osobowymi.

Jakimi średnicami możemy przyłączyć się do systemów retencyjno – rozsączających RAINBOX II i TUNEL300/600?

Przyłączyć się możemy następujacycmi średnicami: Ø 160,  Ø 200, Ø 250, Ø 315. Jak widać elastyczność jest rzeczywiście wystarczająca w Polskiej praktyce budowlano - instalacyjnej.

W jaki najprostszy sposób można dobrać system retencyjno – rozsączający?

Proponujemy wypełnić formularz [PDF, 152.93 Kb] doboru systemu znajdujący się na naszych stronach www. W razie jakichkolwiek pytań zachęcamy do kontaktu telefonicznego.